Loodgieters Franziska en Elena Dangel (@diehandwerkschwestern)

Alle vragen en antwoorden

En wie zijn jullie?

Wij zijn Franziska (23 jaar) en Elena Dangel (19 jaar), twee zussen die werkzaam zijn in de ambachtelijke sector en de waarde van het vak willen uitdragen.

Hoe zijn jullie in het vak terechtgekomen?

Onze ouders runnen het bedrijf dat onze opa heeft opgericht, dus we hadden altijd al een band met het vak. Toch hebben we allebei eerst onze school afgemaakt en ons vwo-diploma gehaald.

Ik (Franzi) heb daarna een duale studie vastgoedmanagement gedaan, maar besloot vervolgens om een opleiding tot Loodgieterswerk te volgen bij Dangel-Metall GmbH. Daar heb ik echt plezier en interesse in gevonden.

Ik (Elena) heb vorig jaar mijn vwo-diploma gehaald en ben nu ook bij Dangel-Metall GmbH werkzaam als duale student in de studierichting bedrijfskunde in de ambachtelijke sector. We vonden het vak altijd al geweldig, maar hadden er nooit bewust over nagedacht om dit pad te kiezen. Bij ons beiden kwam het moment min of meer tegelijkertijd dat we ons na de studie en het vwo afvroegen wat we wilden gaan doen en waar we echt plezier en voldoening uit zouden halen. Zo kwamen we op het meest voor de hand liggende idee om in het bedrijf van onze ouders te stappen; weliswaar relatief laat, maar toch op tijd.

Toonden jullie als kind al interesse in het vak?

Ja, onze opa had bijvoorbeeld in de loop der jaren een klein ambachtelijk museum boven het bedrijf opgebouwd en liet ons vroeger altijd de Inventaris zien en legde die uit, wat we altijd erg interessant vonden. Bovendien was Elena dankzij onze vader altijd al geïnteresseerd in auto's en de techniek daarvan.

Hoe hebben jullie de tijd tijdens de opleiding ervaren?

Franzi: Ik zit nog in de opleiding en heb in de winter mijn gezel-examen. Voor mij is de opleidingstijd een positieve ervaring met een constante groei. In het begin was het een omschakeling voor mij, van een kantoorbaan naar fysiek zwaar werk. Daar ben ik inmiddels goed aan gewend, ik heb plezier in mijn werk en leer elke dag iets nieuws bij.

Elena: Ik zit nog aan het begin van mijn duale studie. Ik ben veel op kantoor en af en toe in de werkplaats en op de bouwplaats. Het is echt geweldig, want of ik nu op kantoor ben of met Loodgieterswerk bezig ben, ik merk dat ik elke dag kleine of soms grote vorderingen maak en dagelijks bijleer. Ik voel me goed op mijn plek in het Dangel-team, omdat ik door iedereen word ondersteund om steeds meer in de dagelijkse werkzaamheden van het bedrijf te worden geïntegreerd en deze na verloop van tijd steeds beter onder de knie te krijgen.

Hoe reageerde jullie omgeving op het feit dat jullie een ambachtelijke opleiding wilden volgen?

Tot nu toe hebben we nog geen enkele negatieve reactie gehad. Integendeel, we krijgen veel lof en de meesten vinden het geweldig en zijn verbaasd dat wij als vrouwen een ambacht leren, en ze steunen ons hierin.

Welke zorgen of twijfels hadden jullie voordat jullie aan de opleiding begonnen?

Franzi: De opleiding was voor mij onbekend terrein. Met de precieze taken en werkgebieden van het Loodgieterswerk had ik nog niet echt te maken gehad. Ik hoopte dat ik me als vrouw en dochter van de directie goed genoeg kon bewijzen en niet al te onhandig zou zijn. Maar het is allemaal gelukt ;-)

Elena: Vooraf en ook nog af en toe in de eerste maanden zag ik alleen maar wat ik allemaal nog niet kon en wist ik niet hoe ik dat ooit allemaal moest leren en begrijpen. Vooral als dochter van de directie is de lat die ik voor mezelf leg erg hoog. Het is voor mij gewoon belangrijk om alle processen op kantoor en bij Loodgieterswerk te begrijpen en ook uit te kunnen voeren. Dit betekent weliswaar dat ik nog een lange en vast en zeker hobbelige weg voor me heb, maar die zal ik zeker overwinnen. Door de combinatie van theorie en praktijk merk ik dat ik alles met de tijd makkelijker kan begrijpen. Vooral op dit moment heb ik veel plezier in de praktijkfase, omdat ik op kantoor verbanden en processen beter kan begrijpen en de betreffende taken daardoor ook steeds beter kan uitvoeren.

Wat doen jullie nu?

We zijn allebei werkzaam in het familiebedrijf en willen daar ook blijven. Elena wil ook nog een opleiding tot loodgieter volgen en als alles volgens plan verloopt, wordt de meestertitel er ook nog aan vastgeplakt. Maar we staan momenteel nog helemaal aan het begin van een lange weg. Deze willen we stap voor stap bewandelen, daar ervaringen en indrukken opdoen en zo zullen we zien wat er gebeurt en wat er op ons pad komt.

Wat vinden jullie het leukst aan jullie beroep?

Vooral het werken in teamverband en de afwisseling door de kleurrijke dagelijkse routine die je in het algemeen in het vakmanschap hebt. Ook de verschillende bouwplaatsen en steeds nieuwe uitdagingen zijn altijd erg spannend.

Welk moment uit jullie loopbaan vervult jullie met de meeste trots?

Tot nu toe staan we nog aan het begin, maar het maakt ons trots om in het vakmanschap werkzaam te zijn, of hier als zussen werkzaam te zijn en zo anderen voor het vakmanschap te kunnen enthousiasmeren. Omdat we momenteel minder een gezamenlijke werkdag hebben, kijken we ernaar uit om ooit samen op kantoor, in de werkplaats en op bouwplaatsen te werken en samen plezier te hebben in ons beroep.

Welke negatieve aspecten brengt jullie vakgebied met zich mee?

Of iets negatief is, is in het vakmanschap absoluut een kwestie van perspectief. Je zou kunnen klagen dat je op de bouw hard moet werken en de hele dag op de been moet zijn. Of je zou kunnen klagen dat je op kantoor de hele dag verveeld bent omdat je alleen maar zit en niet onder de mensen bent. Zo ervaren wij het echter niet; we zijn blij om op de bouw en ook op kantoor te werken, omdat je altijd plezier, afwisseling en leuke mensen om je heen hebt. Het enige negatieve aspect is dat er nog te weinig vrouwen in het (loodgieters)vak werken.

Hoe reageren jullie op kritiek op jullie beroepskeuze?

Die is er tot nu toe nog niet echt geweest. Maar als iemand kritiek zou uiten, zouden we die persoon zeggen dat hij of zij het eerst zelf moet proberen voordat er geoordeeld wordt, en dat het ieder voor zich is om het beroep uit te oefenen dat voldoening geeft.

Wat wensen jullie de jonge generatie vakvrouwen toe?

Dat we van de "oudere" vakmensen, de collega's met meer ervaring, veel kunnen opsteken en leren, zodat de kwaliteit van het vakmanschap niet verroest en ook voor de toekomst behouden blijft. En dat er natuurlijk nog meer vrouwen een ambachtelijk beroep leren. Als je de juiste collega's om je heen hebt, is dat voor een gemotiveerde vrouw helemaal geen probleem en kun je net zo goed zijn en kwalitatief net zo goed werk leveren als een man.

Hoe kunnen bedrijven zich inzetten om meer vrouwen in het vakmanschap te betrekken?

Specifieke wervingscampagnes, zorgen dat mannen en vrouwen gelijkgesteld zijn, dat er geen verschillen in beloning zijn. Actief erop wijzen dat er ook naar vrouwen wordt gezocht. Adverteren met video's waarin vrouwen en mannen goed samenwerken in het vakmanschap. Op scholen of op (opleidings)beurzen ook meisjes/vrouwen direct aanspreken en de mogelijkheden als vrouw in het vakmanschap van vandaag de dag laten zien. Het vakmanschap zou, net als momenteel op Instagram, ook op tv meer aanwezig moeten zijn.

Geef ons feedback

We willen op deze blog schrijven over onderwerpen die jou interesseren en je echt helpen. Laat ons weten wat je bezighoudt: feedback@plancraft.com

‍